خوشبختی

بس بگردید و بگردد روزگاردل به دنیا در نبندد هوشیارای که دستت میرسد کاری بکنپیش از آن کاز تو نیاید هیچ کاراینکه در شهنامهها آوردهاندرستم و رویینهتن اسفندیارتا بدانند این خداوندان ملککز بسی خلق است دنیا یادگاراین همه رفتند و مای شوخ چشمهیچ نگرفتیم از ایشان اعتبارای که وقتی نطفه بودی بیخبروقت دیگر طفل بودی شیرخوارمدتی بالا گرفتی تا بلوغسرو بالایی شدی سیمین عذارهمچنین تا مرد نامآور شدیفارس میدان و صید و کارزارآنچه دیدی بر قرار خود نماندواین چه بینی هم نماند بر قراردیر و زود این شکل و شخص نازنینخاک خواهد بودن و خاکش غبارگل بخواهد چید بیشک باغبانور نچیند خود فرو ریزد ز باراین همه هیچ است چون میبگذردتخت و بخت و امر و نهی و گیر و دارنام نیکو گر بماند زآدمیبه کاز او ماند سرای زرنگارسال دیگر را که میداند حساب؟یا کجا رفت آن که با ما بود پار؟خفتگان بیچاره در خاک لحدخفته اندر کلهٔ سر سوسمارصورت زیبای ظاهر هیچ نیستای برادر سیرت زیبا بیارهیچ دانی تا خرد به یا روانمن بگویم گر بداری استوارآدمی را عقل باید در بدنور نه جان در کالبد دارد حمارپیش از آن کاز دست بیرونت بردگردش گیتی زمام اختیارگنج خواهی، در طلب رنجی ببرخرمنی میبایدت، تخمی بکارچون خداوندت بزرگی داد و حکمخرده از خردان مسکین در گذارچون زبردستیت بخشید آسمانزیردستان را همیشه نیک دارعذرخواهان را خطاکاری ببخشزینهاری را به جان ده زینهارشکر نعمت را نکویی کن که حقدوست دارد بندگان حقگزارلطف او لطفیست بیرون از عددفضل او فضلیست بیرون از شمارگر به هر مویی زبانی باشدتشکر یک نعمت نگویی از هزارنام نیک رفتگان ضایع مکنتا بماند نام نیکت پایدارملکبانان را نشاید روز و شبگاهی اندر خمر و گاهی در خمارکام درویشان و مسکینان بدهتا همه کارت بر آرد کرد خوشبختی ...